Kamila Kocańda

radca prawny

Doktor nauk prawnych. Partner w Kancelarii Kocańda Kowalska Marek i Partnerzy. Redaktor działu „Kardiologia i prawo” w czasopiśmie branżowym Folia Cardiologica. Przewodnicząca Rady Nadzorczej Spółki MEDUNIV Sp. z o.o. utworzonej przez UJK w Kielcach celem łączenia nauki z praktyką w medycynie. Przedstawiciel ustawowy stowarzyszenia Kardiochirurgia świętokrzyska.
[Więcej >>>]

Bartłomiej Marek

radca prawny

Partner w Kancelarii Kocańda Kowalska Marek i Partnerzy. Ekspert z zakresu prawnych aspektów udzielania świadczeń zdrowotnych. Wieloletni współpracownik największych zakładów opieki zdrowotnej w województwie świętokrzyskim.
[Więcej >>>]

W czym możemy Ci pomóc?

W koszyku świadczeń gwarantowanych nie ma wszystkich dostępnych w ramach aktualnej wiedzy medycznej procedur medycznych czy produktów leczniczych. Dostępność zasobów w systemie ochrony zdrowia jest determinowana także w wymiarze ekonomicznym. Trudne do zrozumienia jest wszakże, że w psychiatrii dziecięcej hospitalizacja pacjenta może być rozliczona z płatnikiem tylko wobec tych pacjentów, którzy objęci są obowiązkiem szkolnym i obowiązkiem nauki oraz kształcą się w szkołach ponadpodstawowych do ich ukończenia.

W myśl obowiązującej regulacji prawnej, dzieci nieobjęte obowiązkiem szkolnym nie powinny podlegać hospitalizacji w oddziałach psychiatrycznych w warunkach całodobowych. Alternatywą dla powyższego ma być albo leczenie w ramach lecznictwa otwartego, albo pobyt w warunkach stacjonarnych w oddziałach pediatrycznych. Oba rozwiązania, o których mowa, skutkują de facto pozbawieniem najmłodszych dzieci prawa do niezbędnych oraz adekwatnych świadczeń zdrowotnych.

Leczenie ambulatoryjne małoletniego, który z uwagi na jego stan zdrowia psychicznego, w ocenie lekarza wymaga hospitalizacji, stanowi zagrożenie dla niego samego i otoczenia, nie gwarantuje właściwej obserwacji, farmakoterapii, konsultacji specjalistycznych oraz innych elementów procesu terapeutycznego, które mogą być zrealizowane wyłącznie w warunkach szpitalnych. Leczenie najmłodszych dzieci z zaburzeniami psychicznymi w warunkach oddziałów pediatrycznych ogólnych wydaje się być oczywiście sprzeczne z aktualną wiedza medyczną, nie gwarantując im dostępności do specjalistycznej opieki lekarzy w dziedzinie psychiatrii dziecięcej, w warunkach dostosowanych do leczenia pacjentów o schorzeniach psychicznych, z narażeniem innych, przebywających w danym oddziale chorych.

Powołana regulacja prawna rozporządzenia koszykowego w dziedzinie psychiatrii tworzy w systemie świadczeń gwarantowanych w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego istotną lukę, wykluczając z koszyka tych świadczeń hospitalizacje pacjentów małoletnich nieobjętych obowiązkiem szkolnym. Artykuł 68 ust. 3 Konstytucji RP stanowi, że władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom (…). Tymczasem przedmiotowa luka w systemie opieki zdrowotnej skutkuje w istocie całkowitym pozbawieniem tychże opieki medycznej zgodnej z aktualnym stanem wiedzy medycznej, niezbędnej z uwagi na ich stan zdrowia oraz adekwatnej do charakteru schorzenia.

Konwencja o Prawach Dziecka, przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 20 listopada 1989 r., definiuje „dziecko”, jako każdą istotę ludzką w wieku poniżej osiemnastu lat, chyba że zgodnie z prawem odnoszącym się do dziecka uzyska ono wcześniej pełnoletność. Dystynkcja dzieci w kontekście ich prawa do określonych świadczeń medycznych według kryterium obowiązku szkolnego wydaje się w świetle powyższego całkowicie niezrozumiała. Opiera się bowiem na założeniu, że poniżej 7 roku życia dziecko nie zapadnie na taką chorobę psychiczną lub nie znajdzie się w takim stanie psychicznym, które skutkować będą zasadnością hospitalizacji. Ewentualnie, że preferowaną formą leczenia dzieci w tym wieku jest lecznictwo otwarte lub oddziały pediatryczne ogólne, co nie gwarantuje ani bezpieczeństwa, ani kompleksowości i ciągłości świadczeń zdrowotnych.

Decydujące znaczenie w ocenie sposobu leczenia pacjenta ma lekarz, który winien decydować o zasadności bądź nie jego hospitalizacji z uwagi na względy medyczne. Wszelkie argumenty natury finansowej, systemowej czy organizacyjnej mają charakter posiłkowy i nie powinny być decydujące. Dlatego wobec Ministerstwa Zdrowia wystosowany zostały w tym zakresie apel, wskazujący na niezasadność aktualnych rozwiązań i pilną potrzebę zmian w tym zakresie.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszamy Cię do kontaktu:

tel.: +48 882 736 709e-mail: kamilakocanda@kancelariaprawnakkm.pl

Od 1 stycznia 2020 roku placówki medyczne zobowiązane będą wprowadzić nowy standard w rachunku kosztów.

Założenia dotyczące standardu rachunku kosztów mają za zadanie ujednolicenie sposobu identyfikowania, gromadzenia, przetwarzania, prezentowania i interpretowania informacji o kosztach świadczeń opieki.

Aktualnie obowiązujące rozporządzenie Ministra Zdrowia z 8 lipca 2015 r. w sprawie zaleceń dotyczących standardu rachunku kosztów u świadczeniodawców (Dz. U. poz. 1126) jest uznawane za niezrozumiale i trudne do implementacji.

Rachunek kosztów w nowej wersji będą musieli prowadzić świadczeniodawcy, którzy zawarli umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Od 1 stycznia 2020 roku warunkiem zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z podmiotem będącym świadczeniodawcą jest stosowanie przez tego świadczeniodawcę rachunku kosztów opracowanego na podstawie nowych zaleceń.

Zgodnie z projektem do amortyzacji przyjmuje się środki trwałe o wartości większej lub równej niż 3 500 zł.

Ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem rozwiązań w obszarze e-zdrowia (Dz.U. poz. 1590) w ustawie o świadczeniach w art. 31lc dodano ust. 8, zwalniając z obowiązku stosowania standardu rachunku kosztów:

  • świadczeniodawców nieobjętych zakresem podmiotowym ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2019 r. poz. 351), to jest zwolnionych z obowiązku prowadzenia pełnej księgowości;
  • świadczeniodawców udzielających świadczeń opieki zdrowotnej wyłącznie w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej;
  • świadczeniodawców prowadzących obrót refundowanymi wyrobami medycznymi.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszamy Cię do kontaktu:

tel.: +48 882 736 709e-mail: kamilakocanda@kancelariaprawnakkm.pl