Kamila Kocańda

radca prawny

Doktor nauk prawnych. Partner w Kancelarii Kocańda Kowalska Marek i Partnerzy. Redaktor działu „Kardiologia i prawo” w czasopiśmie branżowym Folia Cardiologica. Przewodnicząca Rady Nadzorczej Spółki MEDUNIV Sp. z o.o. utworzonej przez UJK w Kielcach celem łączenia nauki z praktyką w medycynie. Przedstawiciel ustawowy stowarzyszenia Kardiochirurgia świętokrzyska.
[Więcej >>>]

Bartłomiej Marek

radca prawny

Partner w Kancelarii Kocańda Kowalska Marek i Partnerzy. Ekspert z zakresu prawnych aspektów udzielania świadczeń zdrowotnych. Wieloletni współpracownik największych zakładów opieki zdrowotnej w województwie świętokrzyskim.
[Więcej >>>]

W czym możemy Ci pomóc?

Standardy organizacyjne teleporad w POZ - medycyna przez komputerMinisterstwo Zdrowia oraz konsultant krajowy w dziedzinie medycyny rodzinnej przygotowali standardy organizacyjne oraz wytyczne w zakresie udzielania teleporad dla lekarzy POZ.

Z końcem sierpnia wejdzie w życie Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie standardu organizacyjnego teleporady w ramach podstawowej opieki zdrowotnej.

W dobie pandemii koronawirusa narzędzia tak zwanej telemedycyny stały się istotnym elementem w procesie udzielania świadczeń zdrowotnych, zwłaszcza w podstawowej opiece zdrowotnej. Wielu pacjentów obawiało się braku bezpośredniego kontaktu z lekarzem, co mogło mieć wpływ na jego ocenę ich stanu zdrowia, w tym, w szczególności, demonstrowanych objawów, których ocena obarczona była błędem, wynikającym z braku bezpośredniości w kontakcie.

Podkreślano również ujemne aspekty dotyczące ryzyka nadużywania tej formuły, która w okresie epidemii była bezpieczniejsza epidemiologicznie, ale jednocześnie ograniczająca w pewnym stopniu dostępność do świadczeń.

Także lekarze wskazywali na podwyższone ryzyko, związane z tego rodzaju formą udzielania świadczeń zdrowotnych, obawiając się ryzyka błędu, związanego z ograniczoną możliwością obserwacji oraz badania podmiotowego i przedmiotowego pacjenta.

Standardy postępowania medycznego pozwolą na stosowanie pewnych wypracowanych, opartych na doświadczeniach i stanowisku autorytetów w danej dziennie medyczny, modeli postępowania, które pozwolą na ustandaryzowanie tej formuły świadczeń oraz zapewnienie ich zgodności z obiektywnym standardem organizacyjno – medycznym, co z kolei umożliwi eliminowanie obiektywnego elementu winy na wypadek wyrządzenia szkody.

Dokument dostępny jest po kliknięciu w TEN link>>

***

Czytaj też: Przykładowy formularz zgody na świadczenie opieki zdrowotnej w stanie epidemii

Posłuchaj: Nakaz pracy w jednym szpitalu – omówienie założeń projektu rozporządzenia Ministra Zdrowia

Zdjęcie: National Cancer Institute on Unsplash

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszamy Cię do kontaktu:

tel.: +48 882 736 709e-mail: kamilakocanda@kancelariaprawnakkm.pl

16 lipca 2020 r. została wydana ustawa o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1291), która wprowadziła szereg bardzo istotnych zmian w obowiązujących przepisach ustawy zawodowej lekarskiej.

Poniżej zapoznasz się z najważniejszymi z nich.

nowelizacja ustawy zawodowej lekarskiej - stetoskop

  1. Zredefiniowany kategorię kształcenia ustawicznego, dodając art. 3 ust. 1b, który stanowi, iż ilekroć w ustawie jest mowa o ustawicznym rozwoju zawodowym, rozumie się przez to:

1) kształcenie podyplomowe, które obejmuje:

  1. a) staż podyplomowy,
  2. b) kształcenie specjalizacyjne,
  3. c) nabywanie umiejętności z zakresu danej dziedziny medycyny albo kilku dziedzin medycyny lub umiejętności udzielania określonego świadczenia zdrowotnego, zwanych dalej „umiejętnościami zawodowymi”;

***

2) doskonalenie zawodowe, które obejmuje stałą aktywność w ramach samokształcenia lub w zorganizowanych formach kształcenia, potwierdzone odpowiednią liczbą punktów edukacyjnych.

  1. W istotny sposób uporządkowano oraz uregulowano kwestie dotyczące kształcenia podyplomowego, w tym, w szczególności, w zakresie realizacji dyżurów medycznych przewidzianych programem specjalizacji.

***

W art. 16 i po ust. 3 dodano także ust. 3b oraz 6, 8 i 11 w brzmieniu:

3b. W przypadku dyżurów medycznych odbywanych w trakcie stażu kierunkowego, lekarzowi przysługuje możliwość wyboru miejsca odbywania dyżurów. Lekarz może odbywać dyżury medyczne w jednostce prowadzącej szkolenie specjalizacyjne lub w jednostce prowadzącej staż kierunkowy. Decyzję w tym zakresie lekarz podejmuje w porozumieniu z kierownikiem specjalizacji.

  1. W przypadku, gdy dyżury medyczne są odbywane w jednostce prowadzącej staż kierunkowy, lekarz pełni wyłącznie dyżury medyczne towarzyszące.

  1. W przypadku pełnienia dyżuru medycznego objętego programem szkolenia specjalizacyjnego w wymiarze uniemożliwiającym skorzystanie przez lekarza z prawa do co najmniej 11-godzinnego dobowego nieprzerwanego odpoczynku lekarzowi powinien być udzielony okres odpoczynku bezpośrednio po zakończeniu pełnienia dyżuru medycznego zgodnie z art. 97 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Okres tego odpoczynku nie powoduje wydłużenia szkolenia specjalizacyjnego.

  1. Różnicę wynagrodzenia między całkowitym kosztem pełnienia dyżurów medycznych przez lekarza odbywającego szkolenie specjalizacyjne w trybie rezydenckim a kosztem refundowanym przez ministra właściwego do spraw zdrowia pokrywa podmiot leczniczy, w którym lekarz odbył dyżur medyczny.”;

***

  1. Nowe brzmienie otrzymał art. 17:

Art. 17.

  1. Lekarz albo lekarz dentysta może uzyskać certyfikat potwierdzający posiadane umiejętności zawodowe, zwany dalej „certyfikatem umiejętności zawodowej”.
  2. Certyfikat umiejętności zawodowej przyznają:

1) towarzystwa naukowe o zasięgu krajowym prowadzące działalność naukową co najmniej przez 5 lat poprzedzających datę złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 5, albo

2) państwowe instytuty badawcze, o których mowa w art. 21 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1350 i 2227 oraz z 2020 r. poz. 284), uczestniczące w systemie ochrony zdrowia

– właściwe dla danej umiejętności zawodowej i wpisane do rejestru prowadzonego w formie ewidencyjno-informatycznej przez dyrektora CMKP.

***

  1. Od 01.01.2021 r. nowe brzmienie otrzymają niemal wszystkie regulacje dotyczące eksperymentu medycznego.

„Art. 21. 1. Eksperyment medyczny przeprowadzany na ludziach może być eksperymentem leczniczym albo eksperymentem badawczym.

  1. Eksperymentem leczniczym jest wprowadzenie nowych albo tylko częściowo wypróbowanych metod diagnostycznych, leczniczych lub profilaktycznych w celu osiągnięcia bezpośredniej korzyści dla zdrowia osoby chorej. Może on być przeprowadzony, jeżeli dotychczas stosowane metody nie są skuteczne albo jeżeli ich skuteczność nie jest wystarczająca. Udział w eksperymencie leczniczym kobiet ciężarnych wymaga szczególnie wnikliwej oceny związanego z tym ryzyka dla matki i dziecka poczętego.
  2. Eksperyment badawczy ma na celu przede wszystkim rozszerzenie wiedzy medycznej. Może być on przeprowadzany zarówno na osobie chorej, jak i zdrowej. Przeprowadzenie eksperymentu badawczego jest dopuszczalne, gdy uczestnictwo w nim nie jest związane z ryzykiem albo też ryzyko jest minimalne i nie pozostaje w dysproporcji do możliwych pozytywnych rezultatów takiego eksperymentu.
  3. Eksperymentem medycznym jest również przeprowadzenie badań materiału biologicznego, w tym genetycznego, pobranego od osoby dla celów naukowych.
  4. Uczestnikiem eksperymentu medycznego, zwanym dalej „uczestnikiem”, jest osoba, na której eksperyment medyczny jest bezpośrednio przeprowadzany.

***

  1. W art. 30 i art. 39 zmienianej ustawy następuje weryfikacja treści tych przepisów w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego (TK) z dnia 7 października 2015 r. (sygn. akt K 12/14) mówiącym o ich niezgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Nowelizacja przepisu art. 30 zmienianej ustawy polega na wykreśleniu kwestionowanego przez TK jako bliżej niedookreślonego sformułowania „oraz w innych przypadkach niecierpiących zwłoki”, natomiast nowelizacja przepisu art. 39 zmienianej ustawy polega na wykreśleniu wyrazów „z tym, że ma obowiązek wskazać realne możliwości uzyskania tego świadczenia u innego lekarza lub w podmiocie leczniczym”. Jednocześnie dodano przepis zobowiązujący podmiot leczniczy do wskazania lekarza lub podmiotu wykonującego działalność leczniczą, który zapewni realną możliwość wykonania świadczenia.

***

  1. W uzasadnieniu projektu wskazuje się, że nowelizacja wprowadza przepisy, które mają na celu umożliwienie podmiotom wykonującym działalność leczniczą zatrudnianie na czas określony, nie dłuższy niż 5 lat, lekarzy i lekarzy dentystów, którzy nabyli kwalifikacje poza UE posiadających tytuł specjalisty uzyskany poza granicą Rzeczypospolitej Polskiej. Do pięcioletniego okresu zatrudnienia wlicza się czas trwania szkolenia praktycznego, który trwa nie dłużej niż 12 miesięcy. Lekarz albo lekarz dentysta posiadający tytuł specjalisty uzyskany za granicą, posiadający znajomość języka polskiego oraz spełniający inne ustawowe wymogi, a także który otrzyma zaświadczenie zatrudnienia od podmiotu wykonującego działalność leczniczą mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będzie mógł wystąpić do właściwej okręgowej rady lekarskiej (ORL) o przyznanie prawa wykonywania zawodu na czas i miejsce zatrudnienia w tym podmiocie. ORL będzie w drodze uchwały mogła lub nie wydać takie prawo wykonywania zawodu oraz będzie określała jednocześnie zakres czynności zawodowych tego lekarza. Zakres ten będzie obejmował zakres wykonywanych świadczeń zdrowotnych, a także inne czynności związane z wykonywaniem zawodu, np.: udzielanie informacji, prowadzenie audytów, a także innych czynności wynikających z obowiązujących przepisów i regulaminów.

***

Czytaj też: Przykładowy formularz zgody na świadczenie opieki zdrowotnej w stanie epidemii

Posłuchaj: Nakaz pracy w jednym szpitalu – omówienie założeń projektu rozporządzenia Ministra Zdrowia

Zdjęcie: Hush Naidoo on Unsplash

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszamy Cię do kontaktu:

tel.: +48 882 736 709e-mail: kamilakocanda@kancelariaprawnakkm.pl

Kary w dobie epidemii nadal aktualne - lekarzNa początku obowiązywania stanu epidemii w jednym z wpisów wskazywałam na obowiązujące na wypadek nieprzestrzegania reżimu sanitarnego oraz wynikających z niego nakazów i zakazów.

Wkrótce po wybuchu epidemii istotnie zmieniono przepisy, zaostrzając obowiązujące sankcje.

Warto pamiętać o ich obowiązywaniu. Należy wskazać tu, w szczególności, na następujące regulacje.

***

Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1239 z późn. zm.): Kary pieniężne; Rozdział 8a dodany przez art. 8 pkt 22 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. (Dz.U.2020.567) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 kwietnia 2020 r.

Art.  48a.  [Kary pieniężne za niestosowanie się ustanowionych w stanie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nakazów, zakazów lub ograniczeń oraz za niewykonanie decyzji o skierowaniu do pracy przy zwalczaniu epidemii]

1. Kto w stanie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nie stosuje się do ustanowionych na podstawie art. 46 lub art. 46b nakazów, zakazów lub ograniczeń, o których mowa w:

1) art. 46 ust. 4 pkt 1 lub w art. 46b pkt 5 i 9-12, podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 zł do 30 000 zł;
2) art. 46 ust. 4 pkt 2 lub w art. 46b pkt 3, podlega karze pieniężnej w wysokości od 10 000 zł do 30 000 zł;
3) art. 46 ust. 4 pkt 3-5 lub w art. 46b pkt 2 i 8, podlega karze pieniężnej w wysokości od 10 000 zł do 30 000 zł;
4) art. 46 ust. 4 pkt 6, podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 zł do 10 000 zł;
5) art. 46 ust. 4 pkt 7 lub w art. 46b pkt 4, podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 zł do 10 000 zł.

2. Kto w stanie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nie wykonuje decyzji, o których mowa w art. 47 ust. 4, podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 zł do 30 000 zł.

3. Kary pieniężne, o których mowa w:

1) ust. 1, wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, państwowy powiatowy inspektor sanitarny i państwowy graniczny inspektor sanitarny;
2) ust. 2, wymierza odpowiednio wojewoda albo minister właściwy do spraw zdrowia.

4. Decyzja w sprawie kary pieniężnej podlega natychmiastowemu wykonaniu z dniem jej doręczenia. Decyzję tę doręcza się niezwłocznie.

5. W przypadku ponownego popełnienia takiego samego czynu, o którym mowa w ust. 1 lub 2, wysokość kary pieniężnej:

1) jest nie niższa od wysokości kary pieniężnej wymierzonej poprzednio za takie naruszenie;
2) ustala się, dokonując powiększenia o 25% wysokości kary pieniężnej ustalonej zgodnie z pkt 1.

6. Egzekucja nałożonych kar pieniężnych następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

7. Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane w terminie 7 dni od dnia wydania decyzji. W przypadku kar, o których mowa w ust. 1, są one wpłacane na rachunek bankowy właściwej stacji sanitarno – epidemiologicznej.

8. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.).

Kodeks karny

Art. 161 zmieniony przez art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. (Dz.U.2020.568) zmieniającej nin. ustawę z dniem 31 marca 2020 r.

Art.  161. [Narażenie człowieka na zarażenie]

§  1. Kto, wiedząc, że jest zarażony wirusem HIV, naraża bezpośrednio inną osobę na takie zarażenie, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
§  2. Kto, wiedząc, że jest dotknięty chorobą weneryczną lub zakaźną, ciężką chorobą nieuleczalną lub realnie zagrażającą życiu, naraża bezpośrednio inną osobę na zarażenie taką chorobą, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

***

Czytaj też: Standardy organizacyjne teleporad w POZ

Posłuchaj: Nakaz pracy w jednym szpitalu – omówienie założeń projektu rozporządzenia Ministra Zdrowia

Zdjęcie: Ani Kolleshi on Unsplash

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszamy Cię do kontaktu:

tel.: +48 882 736 709e-mail: kamilakocanda@kancelariaprawnakkm.pl

Wydaje się, że udzielając pacjentowi świadczeń zdrowotnych w obecnym czasie, musimy poinformować go o dodatkowym związanym z tym ryzyku.

Poniżej przedstawiam propozycję formularza świadomej zgody pacjenta na udzielenie świadczenia zdrowotnego w stanie epidemii.

***

ZGODA PACJENTA NA ŚWIADCZENIE OPIEKI ZDROWOTNEJ
W STANIE EPIDEMII SARS-COV-2

 

Dane pacjenta:         ……………………………….. (imię i nazwisko) ……………………………….. (dana identyfikująca)

Oddział / poradnia / pracownia / inna komórka organizacyjna: …………………………………………..

Rodzaj świadczenia opieki zdrowotnej: …………………………………………. 

* W przypadku pacjenta małoletniego, zgody udziela przedstawiciel ustawowy / opiekun faktyczny, stosownie do obowiązujących przepisów prawa

** Niniejsza zgoda nie zastępuje standardowej zgody na procedurę medyczną

Oświadczenia pacjenta

Przed udzieleniem świadczenia opieki zdrowotnej przez osobę wykonującą zawód medyczny, udzieliłam/em prawdziwych oraz wyczerpujących odpowiedzi na pytania, które były mi zadawane w przedmiocie:

  1. mojego aktualnego stanu zdrowia,
  2. kontaktu z osobami podejrzanymi o zakażenie lub zakażonymi SARS-CoV-2, przebywającymi w kwarantannie, w izolacji, podróży zagranicznej,
  3. wszelkich okoliczności, które według mojej wiedzy mogą mieć znaczenie dla oceny mego stanu epidemiologicznego.

W chwili udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej, u osób wykonujących wobec mnie te świadczenia, nie zaobserwowałam/em objawów charakterystycznych dla zakażenia SARS-CoV-2.

Jestem świadoma/y, że niepoinformowanie o zakażeniu SARS-CoV-2 lub istotnych z punktu widzenia epidemiologicznego okolicznościach, o których mowa w ust. 1 lit. a-c, może skutkować odpowiedzialnością karną za narażenie osoby zdrowej na zakażenie oraz za szerzenie zagrożenia epidemiologicznego.

Pouczenie terapeutyczne

Oświadczam, iż zostałam/em pouczona/ny oraz mam świadomość:

  1. aktualnej sytuacji epidemiologicznej – ogłoszonego stanu epidemii SARS-CoV-2 i związanego z tym zagrożenia;
  2. możliwości kontaktu z osobą zakażoną na terenie ……………………..;
  3. że w ………………… obowiązują zarządzenia, standardy, procedury, wytyczne, itp. wydane na podstawie obowiązujących przepisów prawa i zaleceń właściwych służb – w tym Głównego Inspektora Sanitarnego oraz Ministra Zdrowia oraz o tym, że na moją prośbę mogą mi zostać one okazane do zapoznania się z ich treścią;
  4. że pomimo stosowania się przez personel do obowiązujących zarządzeń, standardów, procedur, wytycznych, itp. istnieje ryzyko zakażenia lub narażenia na kontakt z osobą zakażoną.

 Treść zgody

Wyrażam zgodę na udzielenie świadczenia opieki zdrowotnej ………………….….

Przed wyrażeniem zgody zostałam/em poinformowana/y o:

  1. ryzyku związanym z potencjalnym zakażeniem SARS-CoV-2, pomimo zastosowania wszelkich dostępnych środków (cz. II – Pouczenie terapeutyczne);
  2. złożyłam/em zgodne z prawdą oświadczenia zawarte w cz. I – Oświadczenia pacjenta.

…………………………………………

(data i podpis)

***

Zastrzeżenia Autorki:

  • Niniejszy wpis nie stanowi porady ani opinii prawnej w rozumieniu przepisów prawa oraz ma charakter wyłącznie informacyjny.
  • Jest on wyrazem poglądów Autorki na tematy związane z określoną problematyką prawną.
  • Kancelaria Kocańda, Kowalska, Marek i Partnerzy oraz Autorka wpisu nie ponoszą odpowiedzialności za ewentualne skutki decyzji podejmowanych na podstawie przedmiotowych wpisów.

***

Inne koronawirusowe arykuły w blogu:

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszamy Cię do kontaktu:

tel.: +48 882 736 709e-mail: kamilakocanda@kancelariaprawnakkm.pl

Co może Położna?

Leczyć – wykonując samodzielny zawód medyczny.

Pielęgnować – sprawując opiekę nad matką i noworodkiem.

Prowadzić fizjologiczne porody – bo wówczas nie potrzeba lekarza.

Ordynować leki – gdy spełni określone warunki ustawowe.

Położna może położyć nowo narodzone dziecko na piersi jego mamy.

Położna może wiele.

Położna wie, kiedy można 😉

Wszystkiego najlepszego
w Dniu Waszego Święta!

***

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszamy Cię do kontaktu:

tel.: +48 882 736 709e-mail: kamilakocanda@kancelariaprawnakkm.pl